Benim dedem derdi, dermiş diyelim çünkü ben dedemi görmedim, "boğaz boğum boğumdur" diye bir dedesözü. Atasözlerinde geçiyordur belki hiç araştırmadım, sözü çok duydum annemden. Yeni şeyler gördükçe duydukça dinledikçe birisinden benzer bir şey duydum "bin düşün bir yaz" şeklinde, iki laf da aynı kapının anahtarı aslında. Çoğu zaman düşünüp arada sırada düşündüklerimi buraya düşüreyim dedim... Ben kim miyim? Hiçkimse ve de herkes.

 

Uyan oğlum! Seni kaç yerde buldum, inan burası neresi bilmiyorsundur… Dinliyorsundur o kafayı, tamam. Ama sana seni soracak adamı görmüyorsundur! Ölmüyorsundur bir de beceriksiz herif! 

Onu gömmüyorsundur yine içindedir deyip! Geri dön diyorsundur, evin neresi bilirim ama yön diyorsun hala düzelmedi mi?

Dümen kırık biz hâlâ güvertede… Kaçıncı güven buruk? Biz hala güvenmeye… Üzüntünün bu doruk noktasında bir yerdeyim. Hayatın eşiğiyle savrulan bir beşikteyim… Düzen gerilir o da üzer bizi, bu zaman üzengisi; bas ona düzelt eğeri. Yine düşersen değerini yüceltir, yaşadıkça oluşur adamın hünerleri.

Hiç farkın yok, hiç şansın yok, o kadar uzun yaşadın ama hiç hakkın yok. Nedir anlam? Nedir sana mana katan? Bunu arayıp duruyorsun ama kaçman hata! Kim bağrına basmış ki sen basasın acıyı sahiplenip ona değer katasın?

Azılı faillerin var ama cani değilsin, o rolü bırak ulan acilen naif herif!Küs kendine zaten iki kişisin; biri sen, biri ben, bunu biz biliriz… O’na laf anlatana kadar it aşağıya, yine gelir o yukarı ve seni aşağılar! Bizi bi’ türlü paklamaz hayat, küfürler dilinde dönse de dayan…

Üzülmen kimsenin umrunda değil…

Onun için huzuru düğümle yaşa…

Uyan oğlum! Seni kaç yerde buldum, inan burası neresi bilmiyorsundur… Dinliyorsundur o kafayı, tamam. Ama sana seni soracak adamı görmüyorsundur! Ölmüyorsundur bir de beceriksiz herif!

Onu gömmüyorsundur yine içindedir deyip! Geri dön diyorsundur, evin neresi bilirim ama yön diyorsun hala düzelmedi mi?

Dümen kırık biz hâlâ güvertede… Kaçıncı güven buruk? Biz hala güvenmeye… Üzüntünün bu doruk noktasında bir yerdeyim. Hayatın eşiğiyle savrulan bir beşikteyim… Düzen gerilir o da üzer bizi, bu zaman üzengisi; bas ona düzelt eğeri. Yine düşersen değerini yüceltir, yaşadıkça oluşur adamın hünerleri.

Hiç farkın yok, hiç şansın yok, o kadar uzun yaşadın ama hiç hakkın yok. Nedir anlam? Nedir sana mana katan? Bunu arayıp duruyorsun ama kaçman hata! Kim bağrına basmış ki sen basasın acıyı sahiplenip ona değer katasın?

Azılı faillerin var ama cani değilsin, o rolü bırak ulan acilen naif herif!
Küs kendine zaten iki kişisin; biri sen, biri ben, bunu biz biliriz… O’na laf anlatana kadar it aşağıya, yine gelir o yukarı ve seni aşağılar! Bizi bi’ türlü paklamaz hayat, küfürler dilinde dönse de dayan…

Üzülmen kimsenin umrunda değil…

Onun için huzuru düğümle yaşa…

  1. bindusunbiryaz bunu gönderdi